"Wij ervaren dagelijks Gods liefde, zorg en mededogen."
De financiële zorgen van het echtpaar Dato en Nadia uit Georgië zijn groot. Samen met hun twee kinderen Daniel (3) en Gabriel (2) wonen ze in een koud en armoedig huis. Alleen de soms blauwe lucht buiten geeft kleur aan het grijze onderkomen. “Zo af en toe kan ik wat betaalde klusjes doen, maar ik kan geen vaste baan vinden,” vertelt Dato. Toch wanhoopt het echtpaar niet. “Wij ervaren dagelijks Gods liefde, zorg en mededogen.”
Digomi, de woonplaats van het gezin, ligt tegen de Georgische hoofdstad Tbilisi aan. In deze prachtige stad, waar de oudheid zich vermengt met het ritme van nu, heerst tegelijkertijd armoede. Achter verzakte voordeuren leven veel mensen in grote onzekerheid. Zij krijgen, mede door hoge werkloosheid, de kosten van hun levensonderhoud niet gedekt.
Ook Dato en Nadia kennen die worsteling. Nadia: “We krijgen een uitkering van 150 euro maar dat is onvoldoende om van te leven. De jongens zijn nog klein, dus er gaat veel geld op aan luiers en andere echt noodzakelijke dingen. Een doktersbezoek en medicijnen, we hopen dat we dat niet nodig hebben…”
Via de lokale kerk ontvangen Dato en Nadia vijf tot zes keer per jaar een voucher ter waarde van 25 euro. Nadia: “Op deze manier kan ik zelf bepalen welke levensmiddelen ik nodig heb voor ons gezin.” Dato vult aan: “Dit gebaar zien wij als meer dan alleen de mogelijkheid om boodschappen te doen. Het vervult onze harten met hoop omdat we voelen dat God via Tabitha voor ons zorgt. Zonder Hem kan er niets!”
De materiële hulp die het gezin krijgt, gaat uiteindelijk nog een laag dieper. “Het valt niet mee om je hand op te moeten houden,” vertelt Nadia terwijl ze naar buiten staart. “Omdat we met de vouchers de nodige etenswaren kunnen kopen, voel ik me op die momenten ook echt moeder. Ik kan dan zelf voor mijn gezin zorgen. Het geeft je een gevoel van eigenwaarde. Iets wat hard minder wordt als je in armoede moet leven. Vanuit de kerk is ook een sociaal netwerk ontstaan, zodat we ook op andere manieren hulp krijgen.” Ze zucht. “We kunnen dan toch niet anders dan dankbaar zijn?”
Ondanks de dankbaarheid heerst er ook regelmatig stress in het gezin. Dato: “Omdat ik geen vaste baan kan vinden, bied ik als vader mijn gezin geen stabiliteit en een toekomst. Daar lig ik echt wakker van. Hopelijk komt daar verandering in en kan ik bijvoorbeeld via gemeenteleden in de kerk een baan krijgen. Daar bidden we om.”
Volg kom over en help op social media
Start chat