Albanië

Albanië op de (land)kaart

Een prachtig land is het: Albanië. In dit land op de Balkan vind je blauwe wateren, grote zandstranden en witte bergtoppen. Steeds meer toeristen weten Albanië dan ook te vinden. Aan de andere kant staat Albanië bekend om zijn armoede en is het nog steeds een ontwikkelingsland. De hoofdstad is Tirana, de grootste stad van Albanië. De officiële taal is Albanees. Het land telt meer dan drie miljoen inwoners, waarvan de helft het islamitische geloof aanhangt. Albanië wordt regelmatig getroffen door een aardbeving. De laatste was in 2019, dit was de zwaarste aardschok sinds honderd jaar.

Een turbulente geschiedenis

Albanië kent een turbulente geschiedenis en behoort binnen Europa tot de landen met een lage levensstandaard. Tijdens het communistische regime (1944-1991) was het land geheel geïsoleerd van de omliggende landen. Honderdduizenden bunkers en tunnels moesten de bevolking beschermen tegen eventuele aanvallen van buitenaf. In 1967 werd Albanië officieel tot atheïstische staat uitgeroepen. Tot 1990 waren alle moskeeën en kerken gesloten. Gelovigen werden tijdens het regime van Enver Hoxha zwaar vervolgd.

In de achterliggende jaren heeft Albanië zich steeds verder ontwikkeld, maar de ontwikkeling gaat uiterst moeizaam. Sinds 24 juni 2014 is Albanië kandidaat-lidstaat van de Europese Unie (EU), nadat het al in 2009 die status had aangevraagd. In maart 2020 heeft de Europese Raad het besluit bevestigd dat de toetredingsonderhandelingen met Albanië geopend kunnen worden.
In juli 2022 vond de eerste conferentie tussen de EU en Albanië plaats. Daar waren ze redelijk positief over de positie van Albanië. Wel zijn er nog zorgen over de aanpak van corruptie, de mensenrechten en de georganiseerde misdaad in het land. Er wordt vooruitgang gezien, maar dat is nog niet voldoende.

In een minderheidspositie

De Albanese bevolking woont gecentreerd in de grote steden. Veel mensen trekken naar de steden toe, aangetrokken door de werkgelegenheid en welvaart die zich concentreert in de stedelijke gebieden. Er zijn drie groepen in Albanië die in een minderheidspositie verkeren: de Roma, kinderen en volwassenen met een handicap, en bevolking uit het afgelegen noorden. Onder de Roma is het analfabetisme na de val van het communisme sterk toegenomen. Veel kinderen gaan niet naar school.

Oog om oog

In het noordelijke deel van Albanië is bloedwraak nog dagelijkse realiteit. Bloedwraak is een overblijfsel uit oude Albanese wetten die niet meer officieel zijn, maar nog wel altijd springlevend. Het is een traditie die deel uitmaakt van de Albanese identiteit. Bloedwraak is het oog-om-oogprincipe: wanneer iemand een familielid van jou doodt, moet jij hetzelfde doen bij de familie van de dader. Het draait hierbij allemaal om eer. Het gaat zelfs zo ver dat hele families (en dus ook kinderen) opgesloten zijn in hun eigen huis, omdat hun leven gevaar loopt.

Hoopvolle veranderingen

Hoewel de democratie in Albanië nog kwetsbaar is, zijn er hoopvolle ontwikkelingen. Hervormingen in het rechtssysteem hebben geleid tot onderzoeken en veroordelingen van voormalige ministers, parlementsleden en rechters wegens corruptie. Dit wekt vertrouwen dat gelijkheid voor de wet in zicht komt.

Albanië groeit sterk als toeristische bestemming, mede dankzij zijn natuur, gastvrijheid en unieke cultuur. Het aantal bezoekers is gestegen van 4 naar 14 miljoen per jaar, wat de particuliere sector een impuls heeft gegeven. De toenadering tot de EU heeft daarnaast geleid tot investeringen in infrastructuur, waaronder wegen en luchthavens.

Kerken en christelijke organisaties spelen een waardevolle rol. Ze bieden hoop en gemeenschap, en versterken het geestelijke leven in een land met diepe christelijke wortels, die teruggaan tot het bezoek van de apostel Paulus (Romeinen 15:19).

Albanië op de (land)kaart

Een turbulente geschiedenis

In een minderheidspositie

Oog om oog

Hoopvolle veranderingen

Onze projecten in de landen waar we werken