“Ik ben Irina, 11 jaar oud en woon in Leova in Moldavië. Samen met mijn moeder, mijn zusje Dina van acht jaar en mijn broertje Stephan van drie woon ik in dit huisje.

Eerst woonden we in een ander huis met m’n vader, maar dat ging helemaal niet goed. Toen mijn moeder in verwachting was van Stephan, sloeg mijn vader haar zo hard met een ijzeren staaf, dat ze wel een week op bed moest liggen. En pas wilde hij mama zelfs vermoorden. Dat was verschrikkelijk, want wij stonden erbij. We zijn toen heel hard naar de dagopvang gerend, waar wij altijd komen, en iemand is met ons meegegaan. Mijn vader is toen weggevlucht en nu wonen wij in dit huisje.

In de ene kamer slapen we en in de andere kamer kunnen we zitten. De wc is achter ons huis, dat hokje daar met een gat in de vloer.

Soms zie ik dat mijn moeder heel verdrietig kijkt. Vooral in de winter is het leven moeilijk. We hebben bijna geen eten, omdat mama niet kan werken. Ze is thuis voor Stephan. Over een jaar gaat hij ook naar school, en dan probeert ze een baantje te vinden als schoonmaakster.

Mijn zusje Dina en ik zitten wel op school. Na schooltijd, dat is meestal rond 13.00 uur, gaan we naar de dagopvang van de kerk. Daar krijgen we een warme maaltijd, en dat is vaak de enige keer per dag dat we normaal eten hebben. En het is er in de winter ook heerlijk warm. Mijn moeder en Stephan komen daar ook.”

Steun de wintercampagne
Op onze vraag hoe moeder Lilia de toekomst ziet, kijkt ze ons met een vragend gezicht aan. Wat moet ze daar nu op zeggen? Uiteindelijk komt er een voorzichtig antwoord. Ze is blij dat haar man haar nu niets meer kan aandoen, en ze hoopt dat ze nog meer betrokken raakt bij de kerk. “God is mijn enige hulp en hoop.”

Alles lezen over de wintercampagne

Ja, ik omring deze winter kwetsbare en arme kinderen met warmte.