Victors moeder voelt zich 'geroepen om te dienen'

Sommige ogen blijven je bij. Omdat ze een boodschap uitdragen. Dat is het geval met de ogen van Victors moeder. We bezochten haar in Moldavië.

Over wegen vol kuilen en via zandpaden bereiken we het huis waar Victor, z’n moeder en z’n zusje wonen. Victor begroet ons met een brede glimlach. En moeder vertelt over haar zoon,  van wie ze zo heel veel houdt. Hij is de hele dag thuis en ligt veel op bed. Ze wast en verschoont hem, geeft hem eten en alle andere zorg die Victor nodig heeft.
En wat houdt Victor véél van z’n moeder. Hij kan het niet in woorden zeggen, maar z’n gezichtsuitdrukking spreekt boekdelen.

“Breng hem toch weg naar een instelling”, hebben haar buren en familie al vele malen gezegd. Maar dát kan ze niet. Natuurlijk, de verzorging is zwaar, heel zwaar. Maar, Victor is haar zoon, haar lieveling. In haar ogen lezen we de liefde die ze heeft voor haar kind dat zóveel zorg nodig heeft. Victors moeder is een levend voorbeeld van het ‘Geroepen om te dienen’.

Geroepen om te dienen. Dat zijn talloze moeders in Moldavië en Albanië die voor hun gehandicapte kind zorgen. Dat zijn wij in Nederland om deze moeders met hun kinderen te ondersteunen.

Weet jij je geroepen om te dienen?
Steun samen met ons deze moeders met hun kinderen.