"Ik mis papa zo erg."
Samen met andere kinderen bidden voor vaders die vechten aan het front. Het is voor de tiener Sonya uit Oekraïne een bron van kracht. Ze heeft een goede band met haar vader en praatte graag met hem over alles wat haar bezighield. Totdat hij werd opgeroepen… “Ik mis papa zo erg,” vertelt ze met verdriet in haar ogen.
Vanwege het gebrek aan veiligheid moest Sonya samen met haar moeder Iryna en haar oudere broer Daniel verhuizen naar een huurhuis. De verantwoordelijkheid voor het reilen en zeilen van het gezin ligt bij de kinderen. “Mama is vaak ziek. Daarom help ik haar zo goed mogelijk in huis. Ik moet soms schoonmaken of eten koken. Gelukkig doet Daniel ook veel,” vertelt het meisje.
In het dagopvangcentrum vindt de tiener aansluiting bij kinderen die ook een vader hebben die vecht aan het front. Anderen weten dat hun vader is gesneuveld. Een bittere realiteit. “We bidden samen voor de mensen van wie we houden en dat maakt het verdriet en gemis dragelijk.” Daarnaast is Sonya een enthousiaste bezoeker en doet ze graag mee met alle activiteiten die georganiseerd worden. “Ik vind heel veel dingen leuk; samen koken, diamond painting en buiten spelen.”
Op de vraag wat Sonya’s grootste wens is, antwoordt ze: “Ik hoop dat de oorlog snel stopt zodat we als gezin weer samen kunnen leven. Ik vertrouw erop dat God voor papa zorgt.”Steun jij kinderen als Sonya in deze moeilijke wintertijd?
Volg kom over en help op social media
