"Mijn vader is alcoholist en gewelddadig."
Simona is een lange, slanke en donkere tiener met een frisse oogopslag. Na een aarzelend begin vertelt ze haar persoonlijke en vooral aangrijpende levensverhaal. “Als mijn moeder mij niet naar het dagopvangcentrum had gebracht, woonde ik nu misschien niet eens meer thuis…”
De vader en moeder van Simona leven samen, maar daarmee is ook alles gezegd. “Mijn vader is alcoholist en gewelddadig. Mama durfde mij en mijn broertje niet alleen bij hem te laten. Ons huis is heel klein en armoedig, we hebben bijna geen geld om rond te komen.”
Simona’s moeder besloot, na jaren tobben, bij het dagopvangcentrum aan te kloppen. Haar noodkreet ‘Help mij mijn kinderen op te voeden’ werd meteen serieus genomen. Zeker toen de medewerkers zagen hoe Simona er aan toe was. “Ik was zes jaar maar kon mijzelf nog niet aankleden. Soms kroop ik onder de tafel en maakte daar dierengeluiden. Andere kinderen wilden niet met mij omgaan.” Ze gooit haar lange zwarte haar over haar schouder en vervolgt: “Dat snap ik wel als ik er nu over nadenk.”
Met veel liefde en geduld werkten de medewerkers van het dagopvangcentrum aan de ontwikkeling van het kleine en onzekere meisje. “Ik leerde rekenen en schrijven. Ook kreeg ik steeds meer contact met andere kinderen. Mijn moeder was heel blij dat er voor ons werd gezorgd en dat we elke dag eten kregen. In de opvang stond een schaakbord, waardoor schaken een van mijn grote hobby’s werd. Ik word er steeds beter in! In het dagopvangcentrum en thuis help ik met huishoudelijke taken.” Tegenwoordig bezoeken Simona en haar broertje na schooltijd de christelijke tienerclub. “We kunnen daar ons verhaal kwijt. Het is eigenlijk ons tweede thuis. Ik voel me hier veilig en gelukkig. En weet je wat nog meer fijn is? Dat mama mee gaat naar de kerk. Papa doet dat soms.”
En de toekomst? “Ik wil graag mijn school afmaken en dan een beroep leren. Wat dat weet ik nog niet precies, maar ik wil zeker gaan werken. Samen met school hebben we een persoonlijk ontwikkelplan gemaakt.” Zo groeit de dappere Simona toe naar zelfstandigheid.
De moeder van de twee kinderen is dankbaar dat ze een aantal jaren geleden de stap heeft gezet om hulp te vragen. “Het geeft me heel veel rust dat de kinderen naar school gaan en eten krijgen. Als gezin ontvangen we voedselpakketten, kleding en haardhout. De financiële zorgen zijn niet weg, maar wel een stukje minder geworden. Daaraan zie ik dat God ook voor ons zorgt.”
Volg kom over en help op social media
