"Alle hoop is met de tijd vervlogen."
De 82-jarige Lyusia uit Oekraïne weet van grote tegenslagen. Als kind moest ze al vroeg haar eigen boontjes doppen, omdat haar ouders op jonge leeftijd overleden. Ze trouwde en kreeg een zoon, die door een ernstig ongeval gehandicapt werd. Toen haar man stierf, moest ze hard werken om haar zoon en zichzelf te onderhouden. En nu? Nu is ze 82 jaar en leeft ze een eenzaam leven in grote armoede. In haar flat is het bitterkoud en buiten klinkt oorlogsgeweld… Alle hoop is met de tijd vervlogen.
In de woning zien we Lyusia bij het raam zitten. Ze is bijna blind, het is letterlijk donker om haar heen. Haar leven is ook uitzichtloos in figuurlijke zin. “Elke dag opnieuw strijd ik om te overleven. Mijn pensioen is te weinig om van te kunnen leven. Haardhout kan ik niet betalen, laat staan verwarming. Ik heb een koelkast, maar daar ligt bijna niets in. Van vlees en fruit kan ik alleen maar dromen.”
In de herfst liep Lyusia geregeld langs de straat om droog hout te verzamelen, maar dat is al lange tijd op. “Ik vul nu plastic flessen met warm water en die houd ik tegen mijn lichaam aan om een beetje warm te blijven. In mijn huis is het net zo koud als in een kelder, maar op deze manier voel ik even geen kou.”
Vandaag bezocht de oudere vrouw een supermarkt. “Het enige wat ik daar voor mezelf kon kopen, waren twee stukken brood en vier aardappelen. Daar moet ik het weer even mee doen”, vertelt ze, terwijl ze zichtbaar geëmotioneerd met haar gerimpelde handen langs haar ogen veegt.
Lyusia bezoekt sinds een tijdje de lokale kerk en het bijbehorende ontmoetingscentrum voor ouderen. Via onze partnerorganisatie ontvangt ze daar een volwaardige maaltijd en kleding. Maar Lyusia heeft meer nodig. De energierekening kan ze niet zelf betalen en ook medicijnen zijn te duur. Maar ze kan niet zonder…
De oorlog in Oekraïne gaat ondertussen door. De financiële en lichamelijke zorgen voor Lyusia en veel anderen worden steeds groter. Voor ouderen die op het platteland wonen, is de situatie zo mogelijk nog schrijnender. Duizenden eenzame harten kloppen in ijskoude huizen waar geen licht, geen warmte en geen hoop is.
Lokale autoriteiten zien deze mensen over het hoofd en liefdadigheidsinstellingen zijn er te weinig. De nood wordt met de dag groter en hulp met de dag meer nodig.
Volg kom over en help op social media
