8 mei 2018

Zorg voor kinderen houdt niet op bij de grens – Blog Carla Dik-Faber

Geen getreuzel met mensenrechten

Nederland heeft jarenlang getreuzeld met het ratificeren van het VN verdrag handicap. Niet dat ons land het oneens was met de doelstelling van dit verdrag: het bevorderen, beschermen en waarborgen van mensenrechten van mensen met een beperking. Men vreesde echter juridische procedures, waarbij mensen met een beperking onredelijke eisen zouden stellen aan bijvoorbeeld de toegankelijkheid van gebouwen. Dat getreuzel is iets waar ik me nog steeds boos over kan maken. Met rechten van mensen met een handicap talm je niet.

‘Dat het gewoon is, dat ik er ook ben’

Inclusie, het naar vermogen mee kunnen doen in onze samenleving, zou vanzelfsprekend moeten zijn. Zeker in een welvarend land als Nederland. Ik herinner me nog zo goed de gesprekken die ik gevoerd heb met jongeren met Down-syndroom. ‘Dat het gewoon is, dat ik er ook ben’ was hun hartenkreet. Ik geloof dat ál het leven waardevol en door God geliefd is, ongeacht talenten of beperkingen. Alleen dat al schept verplichtingen naar onze medemens, met of zonder beperking.

Inclusie als mensenrecht in het buitenlands beleid

Nederland is een handelsland en heeft veel internationale contacten. De situatie voor mensen met een beperking is in sommige landen waar Nederland handel mee voert dramatisch: kinderen mogen niet gezien worden en worden daarom weggestopt in tehuizen. Daarom heb ik bij de behandeling van het VN verdrag handicap een motie ingediend die de regering vraagt om inclusie van mensen met een beperking integraal onderdeel te laten zijn van het mensenrechtenbeleid en het beleid voor buitenlandse handel en ontwikkelingssamenwerking. De Tweede Kamer heeft deze motie aangenomen.

Verschil maken in mensenlevens

Het VN verdrag handicap is nu aangenomen, maar dat vraagt ook iets van gemeenten, het bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties en de samenleving. Alleen samen kunnen we ervoor zorgen dat ons land echt inclusief wordt. Daarbij moeten we ook kijken buiten onze landsgrenzen. Zorg voor mensen met een beperking houdt niet op bij de grens. Ik ben daarom erg blij met het werk van de Stichting Kom over en help. Dienstbaar zijn zoals Jezus ons heeft voorgeleefd. Goede hulp kan daadwerkelijk het verschil maken in het leven van een kind.

Carla Dik-Faber

Tweede Kamerlid ChristenUnie

Alles lezen over de campagne 'Gewoon samen'