26 januari 2019

In de korte broek sneeuwschuiven en een bezoek aan een oud Sovjet-hotel – Reisverslag Oekraïne dag 3

Een dag vol belevenissen. Vandaag waren we te gast in Rivne. Een stad, dichtbij Zdolbuniv. Het sneeuwt de hele dag en we glijden van de ene verbazing en verwondering naar de andere.

We gaan vandaag op bezoek bij een rehablitatiecentrum, waar mannen wonen die een nieuw bestaan willen opbouwen. Als we aan komen rijden, zien we tot onze verbazing één van de mannen, Youri, in een korte broek sneeuwschuiven…… En dat bij -8. ‘Goodmorning, you are busy…’, zo groeten we hem. “Yes, the Lord makes me busy”, zegt hij en hij wijst al lachend omhoog. We zien ook waarom hij geen koude benen heeft, hij heeft twee prothesen. Later vertelt hij zijn verhaal. Op een bepaald moment had hij zoveel gedronken dat hij op straat in slaap viel. Maar God zorgde voor hem. Via een oude gelovige buurvrouw, kwam hij in de kerk terecht waar hij zijn Enige Hoop vond: Jezus Christus!

Bijzonder om deze getuigenissen te horen en iets te voelen van de worsteling van deze mannen om de verslaving achter zich te laten. Samen zingen de mannen, die getekend zijn door het moeilijke leven, een lied met het volgende refrein: Ik leef door Uw liefde, zij verwarmt mijn hart. Redder, ik heb u lief en niets zal U ooit vervangen.

Als we terugrijden naar de stad kan je zomaar even jaloers zijn op deze jongens. Niet op hun leven, op hun gebroken relaties, op hun tijd in de gevangenis. Maar wel op hun rotsvaste vertrouwen op de hulp van God.

Aan het eind van de dag bezoeken we in een oud Sovjet-hotel een oma van 82 die samen met haar 17 jarige kleindochter in een hotelkamertje woont. Oma is met haar gehandicapte kleindochter gevlucht uit Luhansk, het oorlogsgebied van Oost-Oekraïne. Moeder verliet de gehandicapte dochter toen de dochter een jaar was. Vader keek niet veel naar zijn dochter om. Oma zag haar als waardevol, als een schepsel van God Die ook dit leven gewild heeft! Ze zorgt tot de dag van vandaag, in een hotelkamer van nog geen 15 m2,  voor haar kleindochter. Ondanks de spasme heeft ze haar geleerd te lopen, te zitten, computerwerk te doen en neemt ze haar mee naar de kerk. God werkt vaak zo anders dan wij denken. Haar belevenissen tijdens de vlucht naar het westen maken diepe indruk.

Ergens op de 6e verdieping van een oud hotel weet de kerk, als de handen van God, deze mensen te vinden en helpt hen waar nodig. God weet juist van dit soort mensen af, zouden wij ze dan vergeten? Dan komt opeens het werk van Kom over en help weer heel dichtbij: en wat eist de HEERE van u, dan recht te doen, en weldadigheid lief te hebben, en ootmoedig te wandelen met uw God? (Micha 6: 8)

Gerben Heldoorn