7 december 2017

Hoop maakt het verschil – Werkbezoek Bulgarije

Wat is de impact van de hulp die we mogen bieden? Die vraag speelt voortdurend door je hoofd als je de gezinnen bezoekt voor wie wij in alle bescheidenheid iets betekent mogen hebben. Bulgarije mag dan wel deel uitmaken van Europa, er heerst nog steeds grote armoede, zeker bij de gemarginaliseerde groepen, die nauwelijks in beeld komen.

Wie de hoofdweg van het vliegveld naar de stad ziet, met de winkelcentra en grote merkbedrijven, zal niet beseffen dat een paar kilometer van de weg af dorpjes zijn, waar Roma-zigeuners wonen, in omstandigheden, die ronduit erbarmelijk zijn te noemen. Nu zal het waar zijn, dat het voor een deel ook hun eigen keus is om zo te leven. De chaos en rommel betekenen niet altijd dat er geen geld zou zijn. Maar er zijn er die toch echt buiten de boot vallen. En dat zijn de meest kwetsbaren, de gezinnen met gehandicapte kinderen. Een drietal gezinnen wil ik in deze impressie met elkaar vergelijken.

Weggaan

Een totale woonruimte van zo’n 20 vierkante meter, waar een gezin van vader en moeder met drie kinderen moet eten en slapen en leven. Twee van hen zijn ernstig visueel gehandicapt. Een moeder die met heel de liefde van haar hart het beste voor ze wil. Vader heeft gelukkig werk, maar wel ver weg, helemaal in Duitsland. Ze gaan binnen twee weken verhuizen om zich daar bij hem te voegen. Zal dat hun toekomst verbeteren? Ze hopen het wel, uiteraard. In ieder geval zullen de voorzieningen voor hun zorgenkinderen beter zijn.

Een wonder

We bezochten ook een huis dat in alle opzichten het tegendeel was van het vorige. Groot genoeg, en perfect onderhouden van buiten en binnen. Een moeder die er kennelijk haar trots in vindt om haar huis tot een paleisje te maken. Haar zoon Tolga, 17 jaar oud, is een wonder. Hij was zeer ernstig gehandicapt. Hij is het nog, maar met veel meer perspectief. Uit een ernstige coma, waarin voor zijn leven werd gevreesd, is hij als een totaal andere jongen wakker geworden. Nog steeds gehandicapt, maar met spirit en hoop dat het niets minder is dan een groot wonder! Zijn glimlach en doorzettingsvermogen werken aanstekelijk. Er is veel voor hem gebeden, en de verhoring is een zichtbare verhoring. De hoop is dat de uitstraling daarvan voor het gezin en de omgeving tot getuigenis zal zijn.

Nochtans

Het derde gezin maakte eigenlijk de meeste indruk op mij. Een moeder, die zorg draagt voor een zo ernstig gehandicapt kind, dat ze geen moment van huis kan. Haar dochter is te zwaar om in een rolstoel te tillen, totaal tot niets in staat en soms zo agressief dat er niet mee valt om te gaan. Ze hebben een gat in de deur van haar kamer gemaakt, om haar niet door het huis – dat wij nauwelijks een woning zouden noemen – te laten kruipen en haar toch in de gaten te blijven houden. Hoe houdt zo’n moeder dat vol? Goed, er is een financiële vergoeding van de overheid voor de intensieve zorg voor haar kind. Maar haar geheim van haar moed en zorg is de liefde van Christus, die zij heeft leren kennen, toen ze tot geloof kwam, en vanuit die liefde kan ze haar zorg – die ons soms te zwaar lijkt – toch aan , ‘ nochtans’ .

Ds. Machiel A. van den Berg

Lees de eerste blog van het werkbezoek in Bulgarije.
Elkaar ontmoeten is ook herinneringen ophalen

Kom meer te weten over het land Bulgarije
Bulgarije behoort tot de armste lidstaten van de Europese Unie.