29 maart 2018

Het bezoeken van projecten en een ontmoeting met ‘pig Josephine’ – Werkbezoek Oekraïne

Vanmorgen gestart met frisse wandeling naar de Grace Church. We werden hartelijk ontvangen en uitgenodigd om aan de morningprayer deel te nemen. Bijzonder hoe we elkaar snel verstaan en dezelfde taal spreken.

Wat een activiteiten worden er ook in deze gemeente georganiseerd, midden in het stadscentrum, van kinderopvang, armenzorg, Engelse lessen tot sundayschools. Voor deze gemeente sluiten wij een tijdschrift-project af dat de afgelopen jaren heeft gedraaid en vele kinderen (heeft) verrijkt met de blijde boodschap. Wat een enthousiaste mensen, jong en ouder met zeer gedreven pastors. Het voornaamste doel is om een bijdrage te leveren aan de maatschappij in de regio en levensomstandigheden verbeteren, te beginnen bij kinderen.

Tegen de middag reizen we ongeveer 200 km naar Zjitomir waar we op twee locaties spreken met drugs- en alcoholverslaafden die in een professioneel programma zitten. Trots leiden ze ons rond langs hun ‘vee’ (pig Josephine), grote keurige tuin met een greenhouse en de houtzagerij. Van de omgeving word je niet zo vrolijk, je ziet de beperkte economische ontwikkeling van de laatste decennia. Terwijl deze regio in het verleden best welvarend was, met grote agrarische bedrijven en industrie. Dit zal nog tijd kosten om grote verbeteringen te zien. Ook de wegen hier zijn soms ronduit zeer slecht. Gisteren zei Anatoly: ‘in Ukraine we don’t have roads, just directions’. Toch geldt dit veel meer voor dit deel dan voor het westen waar de situatie beter lijkt.

Aansluitend neemt de manager Irina ons mee met de ‘soup-bus’ naar de rand van het stadscentrum van Zjitomir waar soep wordt uitgedeeld aan zo te zien zeer arme mensen, daklozen en gepensioneerden met te laag inkomen. Twee keer per week stromen hier zo’n 60 mensen naartoe. In de stadsdrukte wordt een groot houten kruis van het dak van de bus gehaald en er naast opgericht waarbij een korte maar indringende boodschap wordt verteld. Vervolgens wordt een heerlijke soep met brood uitgedeeld, hetgeen merkbaar bijzonder in de smaak valt. Na een kort bezoek aan het kantoor eten we met een viertal teamleden een pizza, praten we na over wat we gezien hebben, hoe men vorm geeft aan bijvoorbeeld het rehabilitatieprogramma en welk problemen men in de dagelijkse praktijk ondervindt.

In de avond brengen we een bezoek aan Andrey Malov en zijn vrouw en bespreken we uitgebreid de diverse programma’s die zij uitvoeren onder (wees)kinderen etc.  Gezien de rustige en zeer goed doordachte uitleg van zijn strategie is het geen wonder dat dit echtpaar door EO-metterdaad is gefilmd bij diverse projecten, tot in het oorlogsgebied bij Donetsk aan toe. Tientallen keren per jaar rijdt hij met een bus met hulpgoederen de gevarenzone in om de situatie van mensen aldaar te verlichten. Zijn programma’s worden door hem en zijn vrouw (accountant) erg goed gemonitord en continue verbeterd waar mogelijk. Hierbij wordt niet nagelaten om externe trainers in te huren om de kwaliteit hoog te houden. Na deze dag is het goed om alle indrukken weer even te verwerken en logeren we het huis waar ook de verslaafden verblijven. Blijkbaar hebben zij reeds eerder verplichte bedrust want als wij om 22.15 uur aankomen heerst er een serene rust.

Henk van Hierden

Lees ook de tweede blog van het werkbezoek in Oekraïne.
Leren van de enorme ‘drive for Mission’