10 juli 2019

Een warm tweede thuis voor de straatkinderen van Tbilisi – Werkbezoek Georgië

``Hello! Hello! Hello!`` We worden vandaag enthousiast begroet door een groepje straatkinderen uit Tbilisi. De ene na de andere stevige knuffel volgt. De ogen van de kinderen glimmen en hun prachtige gezichtjes lachen.

Een bijzondere ontmoeting

Druk pratend, hollend en spelend ‘bezetten’ ze het dagopvangcentrum van de Evangelische Baptisten Kerk. Zo wordt voor mij de vergadering op een zeer welkome wijze onderbroken. En nu de kinderen zich hebben gemeld is het tijd om hen even al onze aandacht te schenken.

Probleemgezinnen

Als ik de kinderen zie denk ik aan alles wat we zojuist over hen hebben gehoord. De meeste van deze straatkinderen komen uit grote gezinnen waarvan de moeders vaak al op hele jonge leeftijd hun eerste kindje krijgen. Tijdens de zwangerschap is het helemaal niet vanzelfsprekend dat ze een verloskundige zien en vaak treden er tijdens de bevalling complicaties op. Vaders verdwijnen na verloop van tijd uit beeld en hierdoor is de moeder alleen verantwoordelijk voor haar kinderen. De kinderen ontvangen over het algemeen weinig zorg en liefde. Hun (t)huis is op straat of bestaat uit houten planken, golfplaten, karton en stukken zeildoek. Het is er onhygiënisch doordat ze hun behoefte doen op de plek waar het hen gewoon uit komt. Ze eten met hun handen want er is niet genoeg borden en bestek voor het hele gezin. Al op hele jonge leeftijd worden ze de straat opgestuurd om op wat voor wijze dan ook geld te verdienen voor het gezin. Vaak is dat door te bedelen. En niemand van ons hoeft hen uit te leggen wat het is om te moeten overleven. Dat ze worden geslagen door voorbijgangers is vrij normaal want in de ogen van veel mensen zijn het alleen maar lastpakken. Ze gaan niet naar school en kunnen daarom ook niet lezen en schrijven. En ze hebben al helemaal geen idee wat het is om in een warme, veilige en liefdevolle omgeving op te groeien. “En wat is de bijdrage van de overheid,” vraag ik. “De politie drijft de kinderen soms in een bus bijeen om ze vervolgens buiten de stad te droppen. Natuurlijk weten de kinderen de weg naar de stad lopend terug te vinden en is men gewoon weer terug bij af,” is de reactie van een medewerker. En het afkeurende gebaar zegt genoeg. Deze kinderen zijn dus een blok aan het been van het land. Totdat ze in aanraking komen met het dagopvangcentrum.

Verschil moet je maken

Het dagopvangcentrum wil in het leven van deze kwetsbare kinderen een verschil maken. De medewerkers voelen zich geroepen om zich met hart en ziel voor deze kinderen in te zetten. Het belangrijkste vinden ze het doorgeven van de boodschap van de liefdevolle God die wilt zorgen en bij wie de kinderen altijd welkom zijn. Daarnaast krijgen de kinderen een lunch en we zien hoe ze ook vandaag van de goed belegde boterhammen genieten. Het verschil wordt gemaakt door de kinderen te leren lezen, schrijven en rekenen. Het aanleren van sociale- en levensvaardigheden zowel aan de kinderen als de ouders zorgt voor groei en ontwikkeling. Ook de knutselwerkjes vinden de kinderen geweldig om te maken. “Verschil moet er niet zijn, maar verschil moet je maken,” zegt een medewerker en ik knik instemmend.

Meer dan 1000 woorden

Ik ben vandaag getuige van een veilige en warme omgeving waarin de kinderen een tweede thuis wordt geboden. Hier mag Gods liefde in de praktijk worden doorgegeven. Het is als de zon die hun levens en harten verwarmt. Hier mogen ze kind zijn en komen ze tot leven. En met dit alles in mijn gedachten vervolg ik de vergadering. Natuurlijk nemen we voordat we verder gaan nog even afscheid van deze prachtige kinderen. Ik hoef maar naar ze te kijken en te lachen en er volgt weer een stevige knuffel. Zonder ook maar iets te zeggen tegen elkaar spreekt deze knuffel meer dan 1000 woorden. En tegelijk bid ik met heel mijn hart: “God, zorgt U alstublieft voor hen allemaal!”

Margreet van Beest

“Een nobele daad”. Onderweg naar Georgië naar met name arme en kwetsbare kinderen, – Werkbezoek Georgië

Delen is vermenigvuldigen! – Werkbezoek Georgië