7 november 2018

De organisatie New Hope van binnenuit. – Trainingsreis Moldavië dag 2

Na een drukke dag vol vliegen en een heerlijk lange nacht worden we beide wakker in een vreemd bed. Een vreemd bed dat staat in - dat blijkt zodra ik door het raam in de badkamer kijk - het prachtige Moldavië. Vandaag staat er weer een nieuwe dag op de planning. Voor Arie werd dit een dagje in bed, omdat hij gisteravond ziek naar bed is gegaan en dit vandaag nog niet is verbeterd. Dat betekent dat ik me met een flinke dosis enthousiasme de ontbijttafel alleen mag opzoeken en me laten onderdompelen in de Moldavische cultuur.

Terwijl ik het huis binnenloop van ons gastgezin, wordt me snel duidelijk waarom Doina gisteren nog even snel onze verwarmingen aan kwam draaien. In Moldavië ligt de temperatuur in huis een tikje hoger (zo’n 25 graden) dan bij de een gemiddeld huishouden in Nederland. Terwijl ik naar binnen loop, kom ik één van de zonen van het stel tegen. Ik geef hem een hand, loop door naar de keuken en zie al snel een heerlijk gevulde ontbijttafel voor me. Terwijl ik mijn ontbijt nuttig, komt de jongen de keuken binnen om opnieuw kennis te maken. Ik krijg een knuffel en een dikke kus, waarna ik mijn ontbijt met een dikke glimlach vervolg.

In de auto op weg naar het dagcentrum, krijg ik de kans om Moldavië bij daglicht te aanschouwen. Een prachtig uitzicht met heuvels, leegstaande huizen en nauwelijks toeristen. Als we aankomen bij het dagcentrum, maak ik kennis met de andere mensen die werken bij the New Hope. Naast Petru en Antonina en hun dochter Doina werken er nog drie mensen. Wat meteen opvalt is de liefde die uit de ogen straalt van deze mensen. Als de kinderen binnenkomen, wordt dit alleen maar meer duidelijk. Vol liefde en geduld worden deze kinderen opgevangen en krijgen ze – net als wij zelf overigens – een paar sloffen aan. In een kamer die kleiner is dan de gemiddelde slaapkamer in Nederland, wordt de kinderen diverse dingen geleerd, kunnen er spelletjes gedaan worden en wordt er iedere dag een lunch uitgedeeld.

Een nieuwe dag op the New Hope, maar nu met een paar extra – vreemde – ogen. Terwijl de kinderen een spelletje doen, loop ik samen met Doina door de stad. Na dit rondje, een Moldavische lunch en twee potjes Uno met de kinderen, stappen we in de bus om te kinderen naar huis te brengen. Voor mij natuurlijk een mooie gelegenheid om wat dorpjes binnen te rijden en opnieuw te genieten van het prachtige uitzicht.
Een dag vol indrukken, die we afsluiten met een diner in het (voor ons iets te) verwarmde huis van Petru en Antonina en de laatste voorbereidingen voor de presentatie van morgen.

Klaar voor een nieuwe, hopelijke leerzame en fijne dag. Met een gezonde Arie dan graag.

Het gaat beginnen! De eerste trainingsdag
Trainingsdag Moldavië dag 3