Kinderen, jeugdwerkers en gezinnen
Veel van de organisaties die deze actiedag organiseren werken met en voor kinderen. Traumazorg, dagopvangcentra en gezinsondersteuning zijn essentieel. Huizen kunnen herbouwd worden, maar het leed van kinderen is vaak diep en onzichtbaar.
We stellen je voor aan Artem. Zijn verhaal begint met verlies: “Mijn vader is vermist geraakt in de oorlog. We weten niet waar hij is, of zelfs of hij nog leeft. Elke dag wachtte ik op zijn terugkeer, tot ik de hoop verloor.” Hij stopte met praten over zijn vader en trok zich stil terug op school, thuis en op straat. Het voelde alsof hij samen met zijn vader was verdwenen.
“Toen mijn moeder me meenam naar een christelijke bijeenkomst, wilde ik eerst niet blijven. Wat moet ik hier doen? Maar langzaam veranderde er iets. Niemand stelde ongemakkelijke vragen. Er waren gewoon mensen die er voor me waren en spraken over God, die liefheeft, zelfs als wij verliezen.”
Op een avond hoorde Artem een zin die hem diep raakte: “God ziet jouw pijn, zelfs als je erover zwijgt.” Terug thuis kwamen de tranen. Niet in het openbaar, maar in stilte. Het waren de eerste tranen van bevrijding. Artem bad: “Als U echt bestaat, wees dan bij mij. Ik ben zo moe.”
Nu weet hij dat God bij hem is. In de kerk vind hij mensen die hem begrijpen. Ze bidden samen, lezen de Bijbel, spelen en praten. Daar vond Artem zijn leven terug.
