De plek die Liana haar thuis noemt, is geen normaal huis, daar kun je niet leven.

“Ik ben Liana en ben 14 jaar. Ik heb een vader, moeder en drie broers. Mijn moeder zorgt voor het huishouden en mijn vader werkt in een garage. Hij houdt zich bezig met het onderhoud van auto’s.

Ik vind het fijn om naar de dagopvang te gaan. Voordat ik daarnaartoe ging, vond ik het moeilijk om mijn huiswerk te maken. Nu ik naar de dagopvang ga, gaat het veel beter. Ik heb hier veel vrienden, maar ik houd nog veel meer van de begeleiders. En o ja, ik vind het ook heel fijn om viool te spelen.”

Wat kan iets soms heel anders zijn als je het met eigen ogen zíét in plaats van dat je het alleen hóórt. Dat ondervinden we als we bij Liana thuis komen. De garage waar haar vader werkt, blijken een paar oude auto’s rondom het huis te zijn. De enorme rommel buiten en binnen laat zien dat moeder het lastig vindt om voor haar huishouden te zorgen. En Liana deelt de slaapkamer met haar drie broers, wat voor een opgroeiend meisje niet echt plezierig is.

“Liana heeft erg veel meegemaakt. Zij probeert dat achter zich te laten en positief naar de toekomst te kijken. De plek die ze haar thuis noemt, is geen normaal huis, daar kun je niet leven”, aldus de begeleider van de dagopvang. “Maar praten over hun problemen en wat ze moeilijk vinden, dát doen kinderen niet…”


Liana hoort in de dagopvang voor het eerst van haar leven verhalen uit de Bijbel. Zo kan de dagopvang ook een rol spelen om het Evangelie door te geven.

Helpt u mee? Ondersteun deze winter een kind!


Benieuwd hoe het dagelijkse leven van Liana eruitziet?