13 februari 2020

“Hij is een plant. Hij moet sterven.”

Soms zie je een foto die je eigenlijk gewoon niet wilt zien. Omdat het té erg is. En omdat het misschien ook wel onwaardig is voor de persoon die op de foto staat.
De foto van Andrey is er zo een. We hebben getwijfeld: kunnen we de foto laten zien? We doen het toch, om je een beeld te geven van een helaas verdrietige realiteit (zie galerij). Maar óók om te laten zien hoe goede hulp een leven totaal kan veranderen.

Bergafwaarts

Staatstehuizen, we hebben er allemaal weleens van gehoord. Het is een plek waar je beter maar niet kunt wonen. En dat geldt nog des te meer als je een handicap hebt. Maar Andrey had geen keus.
Het kleine ventje is geboren met een ernstige hersenbeschadiging. Hij is ernstig gehandicapt en spastisch. In het Oekraïense dorp is geen enkele begeleiding of therapie en moeder zit met de handen in het haar. Als ze in verwachting is van haar derde kind, kan ze de zorg voor haar zoontje niet meer bolwerken, en brengt ze Andrey naar een kindertehuis. Het gaat daar al snel bergafwaarts met zijn gezondheid.
Anderhalf jaar later verhuist hij – zonder dat zijn moeder daarover wordt geïnformeerd – naar een staatstehuis voor kinderen met een handicap. Ze weet ook niet dat het steeds slechter gaat met de gezondheid van haar kind.

“Hij is een plant. Hij moet sterven”

In het staatstehuis gaat het zo mogelijk nog sneller achteruit met Andrey. Het ventje ligt de hele dag op bed, heeft veel last van spasmen, kan moeilijk ademhalen, heeft veel pijn en een temperatuur van 41 graden. De verpleegkundige in het staatstehuis steekt weinig energie meer in de verzorging van Andrey. Ze laat hem alleen in een kamer om te sterven.
Maar… op dat moment komen er vrijwilligers van de kerk in het staatstehuis om te vragen naar Andrey. De verpleegkundige maakt korte metten met hun belangstelling. “Hij is een plant. Hij moet sterven. Hij gebruikt veel medicijnen maar die helpen hem niet om in leven te blijven. Hij is een wees en niemand heeft hem nodig. Waarom zouden we een ambulance laten halen? Het is niet het eind van de wereld. Kinderen sterven soms.”

Trouw bezoek van vrijwilligers

De vrijwilligers praten net zo lang met de verpleegkundige totdat ze een ambulance laat komen. Andrey wordt naar de intensive care gebracht, krijgt medicijnen en al snel daalt zijn temperatuur tot 37 graden. Ook krijgt hij sondevoeding om aan te sterken.
Ondanks de medicijnen heeft de kleine Andrey erg last van zijn spasmen en moet hij veel huilen. Toch gaat het stapje voor stapje beter, niet in het minst door de vrijwilligers die hem trouw komen bezoeken.
Helaas besluit zijn moeder hem niet terug te nemen in het gezin. De gezinsomstandigheden zijn daarvoor te moeilijk en in het dorp is geen professionele zorg voor Andrey. Ze geeft toestemming dat haar kind geadopteerd kan worden.
De eerste tijd woont Andrey in een liefdevol pleeggezin vanuit de kerk, en wordt er gezocht naar een adoptiegezin. Dat is inmiddels gevonden, en Andrey woont nu in een gezin waar hij de zorg, liefde en warmte krijgt die een kind nodig heeft.

Wat doet Ukraine without Orphans in Oekraïne?
Onze partnerorganisatie Ukraine without Orphans (Oekraïne zonder wezen) heeft de visie dat kerken en christenen een belangrijke rol kunnen spelen in de zorg voor (sociale) wezen en kwetsbare kinderen en families. Ukraine without Orphans werkt aan bewustwording onder kerken. Zo bouwen zij aan een netwerk van christelijke leiders die deze visie ondersteunen, spreken zij voor tal van bijeenkomsten binnen de kerken en helpen zij programma’s op te zetten hoe de kerken kinderen en hun families kunnen helpen.
Door de ontmoeting met Andrey heeft Ukraine without Orphans veel mogelijkheden gehad om met parlementsleden en journalisten te spreken over de slechte situatie in staatstehuizen, en gesproken welke veranderingen nodig zijn. Ook is er nauw contact geweest met de kinderombudsman in Oekraïne.
Het heeft erin geresulteerd dat het staatstehuis waar Andrey verbleef als eerste aan de beurt was om vernieuwingen door te voeren. De verpleegster is ontslagen, evenals alle andere mensen die onverschillig waren over de zorg voor de kinderen.

Uw steun verandert het leven van kinderen en gezinnen