Blog Xperiencereis Onbekend

Dag 1 en 2

En onze reis gaat naar🥁🥁 Armenië!
Rond 20.00 gingen we de lucht in. We hebben een tussenstop gemaakt in Warschau, en we hoopten rond 4u25 (Armeense tijd) te landen in Yerevan, de hoofdstad van Armenië.
Alleen dat liep iets anders dan verwacht…

Na een lange reis zijn we rond 08.45 uur aangekomen op onze bestemming. Door dichte mist vanochtend konden wij niet landen in Armenië. Nadat we 11 rondjes over Yerevan hebben gevlogen, zijn wij naar Georgië gevlogen. Nadat we daar een poos in het vliegtuig hebben gewacht konden we weer terug naar Yerevan en daar eindelijk echt landen!
Vervolgens kwamen we aan in het verblijf, dat er prachtig uitziet! Hier kregen we een uur om ons op te frissen om vervolgens te ontbijten/lunchen.
Daarna hebben we vanmiddag de eerste partner van Kom over en help te bezocht genaamd Diaconia in de plaats Village of Hope. Hier hebben wij allereerst een presentatie gehad over wat de stichting doet, vervolgens hebben ze ons een typische Armeense dans aangeleerd.

Hierna kregen we een rondleiding over het terrein. Hier zagen we een naaiatelier waar vrouwen uit de omgeving zelf jassen, bodywarmers, dekens en bedrijfskleding maken van goede kwaliteit! Hier hopen we maandag meer informatie over te krijgen.
Daarna gingen we Armeense en Nederlandse spelletjes doen en gezellig kennismaken met elkaar.
Na de spelletjes was het tijd voor wat lekkers. Daar hadden ze goed hun best op gedaan! Speciaal voor de verjaardag van de koning hadden ze allerlei oranje lekkernijen gemaakt!
Voordat we gingen eten hebben wij voor deze mensen het Onze Vader gezongen. Na de maaltijd gingen ze ook voor ons zingen.

Hierna mochten wij allemaal een wens op een papiertje schrijven en die aan ballon knopen. Vervolgens lieten we deze tegelijkertijd los en namen we echt afscheid van elkaar!
Vanavond eten we rond 19.00, waarna we na nog wat spelletjes en een dagafsluiting vroeg naar bed hopen te gaan.

Groetjes Danique en Mariska

Dag 3

Onze dag begon met een heerlijk gezamenlijk ontbijt. Hierna zijn we opgehaald door onze chauffeur. Onderweg naar de kerk hebben we liederen gezongen om vast in de zondagse sfeer te komen. Tot onze verrassing stapten twee partners, die we gister al ontmoet hebben, van Kom over en help in. Gezamenlijk reden we naar de kerk.

Tijdens de kerkdienst merkten we de verbinding met de Armeense kerk; er werd voor ons gebeden en we baden met elkaar. We kregen de gelegenheid om twee liederen voor hun te zingen. Na de dienst hebben we met de pastoor, een Nederlandse gezin en partners van Kom over en help gegeten. Naar de hoeveelheid lekkernijen die er op tafel stonden zijn we voor de komende week wel voorzien 😉.

Hierna hebben we een rondleiding gehad door de bakkerij, die gesponsord wordt door Kom over en help. En aangezien onze magen natuurlijk nog niet volledig gevuld waren kregen we een warm vers broodje uit de oven; deze konden we natuurlijk niet weigeren.

Hierna zijn we richting de stad gereden. Toen we uit de bus stapten kwamen we meteen aan op een kleurrijke markt. Met verwondering hebben we hier over heen gelopen en de levendige sfeer aanschouwd; van praatjes tot spelletjes met elkaar, het werd hier allemaal gedaan.

Daarna gingen we in twee groepen uit elkaar om een stadsquiz te doen, waar onze fanatieke kant naar boven kwam. De twee groepen speelden namelijk tegen elkaar. We moesten zo snel mogelijk van een begin naar een eindpunt komen. Hiertussen moesten we quizvragen beantwoorden en opdrachten uitvoeren. Tijdens de quiz maakten we contact met de Armeense bevolking. Dit bracht veel plezier en verbinding met zich mee; tussen ons, maar ook met de Armeense bevolking. Het eindpunt van de quiz was de Cascade, een mooi uitzichtpunt over Yerevan. Vervolgens zijn we opgehaald door onze vertrouwde chauffeur en zijn we terug gegaan naar de accommodatie. Genietend van de zon hebben we spelletjes met elkaar gespeeld tot er weer een rijk gevulde tafel op ons stond te wachten. Na het eten hebben we waardevolle gesprekken gevoerd tijdens een Bijbelstudie. Dit aan de hand van de zaligsprekingen. Het was mooi om door het spreken over het geloof in verbinding te komen. We sloten de Bijbelstudie af met het zingen van verschillende liederen en een gebed. Ook al is het dag twee, we merken dat onze groep erg van zingen houdt. Wanneer het eerste lied wordt ingezet zouden we zo het hele liederenboek uitzingen. Toch maar niet gedaan; we bewaren er nog een paar voor de rest van de week.

Hierna hebben we vast wat informatie gekregen over morgen (wat een leuke dag belooft te worden!) en sloten we de avond af met spelletjes.

Dag 4

Vandaag was het een volle dag met mooie activiteiten. We begonnen de dag met het vertrouwde gezamenlijke ontbijt. Vervolgens gingen we om negen uur op pad met onze vertrouwde Armeense chauffeur die ons door het drukke Armeense verkeer zou loodsen. De eerste bestemming van de dag was het kantoor van Diaconia in de Village of Hope in Jerevan. Diaconia is een belangrijke partner van Kom over en help waar veel mee wordt samengewerkt. In dit kantoor zijn we als eerste langsgegaan voor een tandartsbezoek. Dit is een tandartspraktijk die is ingericht met hulp van sponsoren en uitgerust is met professionele apparatuur. Voor de lokale bevolking heeft mondzorg niet altijd de hoogste prioriteit wat goed het nut laat zien van een lokale tandartspraktijk waar de mensen uit de buurt geholpen kunnen worden.

Vervolgens gingen we op bezoek bij de bakkerij van Diaconia van de enthousiaste bakker Ahmad. Samen met een ander Nederlands gezin en de studenten die nu de bakkersopleiding volgen, hebben we Armeense boterkoek gemaakt gata. Het was echt een mooie ervaring om praktisch bezig te zijn als groep en zo een indruk te krijgen van de opleiding die de lokale studenten volgen. Met een afgeronde bakkersopleiding zijn de studenten sowieso verzekerd van een baan. Voor de Armeense bevolking is dit erg belangrijk omdat er veel armoede in het land is. Nadat de boterkoek in de oven was verdwenen gingen we op bezoek bij het naaiatelier. Hier kregen we een indruk van het reilen en zeilen in een naaiatelier. De cursisten leren verschillende soorten technieken en methodes om kleding en textiel te kunnen maken. Het was mooi om te zien hoe veel energie en precisie werd gestopt in het uitleggen en helpen bij het naaien van onderzetters. Na het naaiatelier was het tijd om de magen te vullen met een lekkere lunch die was klaargezet in de kantine beneden. De tafel stond vol met lekker broodjes, hartige wraps met kruiden, groenten en ook onze zelfgemaakte boterkoek. De boterkoek was erg goed gelukt en smaakte voortreffelijk. Na de lunch was het tijd voor onze laatste bestemming van de dag, Christian Women Forum (CWF). Deze organisatie helpt vrouwen met psychische problemen om deze te verwerken en te werken aan het zelfbeeld en zelfvertrouwen.

We kijken terug op een mooie dag waarin we een goede inkijk hebben gekregen in verschillende projecten die zijn ingericht om de Armeense bevolking te helpen. Aan de ene kant is het pittig om te horen hoe zwaar delen van de bevolking het hebben om rond te komen en het hoofd boven water te houden. Aan de andere kant is het erg hoopgevend om de levenslust en energie onder de bevolking te zien. De Armeniërs zijn trots op hun identiteit en zijn blij met alle hulp die geboden wordt om het land verder op te bouwen en te ontwikkelen.

Dag 5

Vandaag staat de wekker een uurtje vroeger want we hebben een lange dag voor de boeg. We ontbijten gezellig met z’n allen en stappen om 8 uur de bus in. We hebben een rit van zo’n drie uur voor de boeg richting het zuiden van Armenië.

We rijden parallel aan de grens en genieten van het veranderende landschap, mooie groene bergen, kleine dorpjes en grote rotspartijen.

We bezoeken een mooie waterval in Jermuk, we schieten wat leuke foto’s en genieten van dit mooie stukje natuur. Na dit bezoek rijden we weer een stukje terug en gaan naar Vayk. In Vayk bezoeken we een naschoolse opvang, een van de opvangen van Youth for Christ Armenia. Deze opvang is 2 dagen open en vangt zo’n 25 kinderen op. De school van de kinderen eindigt rond 13.00/13.30 uur en de kinderen krijgen lunch op de opvang, ook krijgen ze hier huiswerkbegeleiding, bijbel onderwijs, zingen ze en spelen uiteraard ook. Wij mogen deze middag mee draaien met de opvang en leren hen het liedje ‘Lees je bijbel, bid elke dag.’ Na het Bijbelverhaal gaat de groep in twee delen en de jongste kinderen knutselen een Nederlandse vlag en krijgen hier een foto op geplakt van henzelf. We spelen met de oudste kinderen de spelletjes die we vanuit Nederland voor hen hebben  meegenomen. Ook de jongere kinderen komen erbij en we hebben een leuke verbinding met de kinderen.

Na afscheid te hebben genomen worden we door de directeur van de opvang meegenomen naar een museum wat ons oudheden uit de omgeving laat zien en we krijgen een rondleiding van een gepassioneerde man.

We stappen, nadat we uitgekeken zijn, weer in het busje en rijden zo’n uur om daar een uitzichtpunt te bezoeken waar ook een klooster (Khor Virap) staat. Het uitzichtpunt kijkt uit op de bekende berg Ararat. Afgelopen dagen hebben we natuurlijk verschillende Armenen gesproken en bij iedereen hoor je wel terug dat zij nog vinden dat de Ararat van hen is. Nu ligt deze in Turkije, maar vroeger heeft dit gebergte in Armenië gelegen.

In het kloostertje bevind zich een soort kerker waar volgens de verhalen heel erg vroeger een man 13 jaar geleefd heeft. We zijn, via een onhandig en smal trappetje naar beneden geklommen om toch even een kijkje te nemen.

Na het kloostertje, de kerker en het mooie uitzicht bewondert te hebben zijn we via een marktje teruggelopen naar de bus om deze mooie dag af te sluiten en weer terug te gaan naar Ashtarak en hier in onze accommodatie lekker een hapje te eten, wat te zingen, een spelletje te doen en dan lekker te gaan slapen!

Dag 6

Vanmorgen stond de wekker voor de gemiddelde mens om 07:30 en voor een enkeling om 8:00 uur. Na het ontbijt stond de taxi klaar. We zijn allereerst naar het genocide monument geweest met daarbij het genocide museum in Yerevan. Door het museum zijn we rondgeleid door een gids van het museum. Het was een indrukwekkend bezoek omdat de genocide in veel landen niet word erkend. De genocide vond plaats in 1915. De mensen kregen de keus of tot de Islam bekeren of ze werden vermoord om hun geloof. Dit heeft 1,5 miljoen mensen het leven gekost.

Na het bezoek zijn we bij een restaurant geweest waar we typisch Armeens gegeten hebben, namelijk Armeens bereid lamsvlees met salade en een heerlijke Armeense appel vruchtensap.

Hierna zijn we op bezoek geweest bij Metis Garden. Hier werden we geleid door een heel inspirerende vrouw: Zaruhi. Zij had hier verschillende kassen staan met veel verschillende bloemen, groente en fruit. Ze heeft ons hier eerst een rondleiding gegeven en ons veel verteld over haar werk hier in de kassen. Wij mochten hier helpen om selderij te planten en de tuin te schoffelen. Vele handen maken licht werk, dus hebben we veel kunnen doen.

Aan het eind van de middag zijn we naar de Echmiadzin Cathedral geweest. Hier hebben we nog een kijkje binnen genomen. Hier werd net een mis gehouden. Daar hebben we een tijdje bij staan kijken. We zijn ook in het bijgebouw geweest waar mensen een kaarsje konden aansteken.

Na die tijd werden we door Zaruhi verrast met een ijsje.

Het was een mooie dag. Stefie en Mariska waren vandaag moe dus hadden wij een iets rustigere dag. Danique was erg verkouden ze liep de hele dag door te niezen. Gelukkig kon ze rekenen op veel medelijden van de groep.

Dag 7

Deze laatste dag in het prachtige Armenië begonnen we met een tour naar een schiereiland in het Sevanmeer. Op het hoogste punt van dit schiereiland stond een mooie kapel. Van Naira kregen we uitleg over de geschiedenis van het christendom in Armenië. Daarnaast heeft ze de ontwikkeling van de in grote getale aanwezige kruisstenen uit de doeken gedaan.

Vervolgens bezochten we een educational center in Shoghakat. Hier krijgen kinderen uit het dorp na schooltijd de mogelijkheid om nieuwe vaardigheden te ontwikkelen. Er worden lessen gegeven in onder andere robotica, schilderen, boetseren en tapijten weven.

Hierna bezochten we een gezin wat gevlucht is uit Nagorno-Karabach. Het bezoek aan dit gezin toonde ons de realiteit van een gemiddeld gezin in Armenië. De armoede was duidelijk zichtbaar. Bij ons vertrek gaven we nog enkele kleine cadeautjes. Het was bijzonder om de blijde en dankbare gezichten van zowel moeder en kinderen te zien.

Onze grote trek werd gestild door een zeer uitgebreide lunch die we kregen bij een familie. Verzadigd en verkwikt gingen we vervolgens op pad naar de kassen van het Hovk-project. Met hulp van Kom over en help worden hier gezinnen geholpen aan een grote kas en (tomaten)stekjes om daarmee een eigen inkomen te kunnen verwerven. Een gedeelte van de groep heeft flink wat werk verzet in één van deze kassen. Het andere deel mocht voornamelijk met stekjes poseren in de andere drie kassen.

Ter afsluiting van deze prachtige reis namen de partners ons mee naar een Armeens restaurant. We hebben hier ontzettend lekker gegeten en we konden onze energie kwijt in enkele traditionele dansen. Helaas moesten we vervolgens afscheid nemen van de mensen van Diaconia, die ons een indrukwekkende reis hebben bezorgd. Gelukkig zijn we altijd weer welkom in het schitterende Armenië!

Deze lange doch fantastische dag sloten we als groep af met het delen van onze persoonlijke drieluik. Aan de hand van drie kernachtige foto’s verwoorden we de meest bijgebleven momenten.

Samengevat:

Leonie: Wat ik indrukwekkend vond en zeker mee ga nemen terug naar huis is dat wij in Nederland ‘rijk’ kunnen zijn, maar dat wij altijd streven naar meer. De mensen hier zijn arm, maar toch rijk en dankbaar voor juist de kleine dingen.

Danique: De experiencereis Armenië was indrukwekkend. Het was bijzonder om een andere cultuur te ervaren, de geschiedenis van het land te horen en christenen hier te ontmoeten.

Johan: Wat mij bijblijft is de christenen hier in Armenië, Gods kerk verspreid over de wereld dat kun je hier terug zien in Armenië. Het is mooi om te zien hoeveel de mensen hier voor elkaar over hebben.

Rinske: Wat was het een indrukwekkende en leerzame week. Zo veel verschillen en toch zo thuis. Armenië was een zee van gastvrijheid, omzien naar elkaar en dankbaarheid. De blijde gezichtjes van de kinderen en volle tafels die ons iedere keer werden voorgezet blijven mij voor altijd bij. Mooi en inspirerend, maar ook een spiegel voor ons: zien wij in Nederland om naar elkaar?

Jacoline: Vanaf dag 1 ben ik geïnspireerd door de mensen in Armenië, hun cultuur, de  saamhorigheid, het dansen en zingen met elkaar en hun drive om hun land op te bouwen.

Louise: wat mij bij is gebleven van afgelopen week is de liefde van de Armeniërs voor elkaar, het doorzettingsvermogen, de strijdlustigheid voor opbouw en voor elkaar en de liefde voor God.

Anton: Geroepen om elkaar te dienen, wat de kosten daarvan ook mogen zijn, zit, gedreven door het christelijke geloof, zichtbaar verweven in het dagelijkse leven van de Armeniërs en stelt ons persoonlijk voor de vraag: volgen wij hierin Jezus ook?

Elbert: Ik vond het prachtig om te zien hoe de mensen vol passie zijn voor hun land Armenië, gastvrij en open voor ons als bezoekers en gericht op een leven met God.

Monica: Wat me bij blijft van deze reis, is de warmte waarmee we werden ontvangen door de Armeniërs en hoe deze warmte niet alleen zichtbaar was naar ons toe, maar dat ze deze zorg ook voor elkaar hebben.

Mariska: Ik vond het ontzettend mooi hoe gastvrij wij door de Armeniërs ontvangen werden, hoe ‘arm’ ze ook waren, ze ontvingen ons met open armen en waren vooral ook gericht op hun rijke leven met God.

Stefie: Ik vond het heel mooi om te zien hoe gastvrij de mensen in Armenië zijn en hoe trots ze zijn op hun land ondanks de armoede die er leeft in de gezinnen. Het was een inspirerende reis.

Anne: Toegewijd, inspirerend en verbindend, woorden die deze reis typeren. Dat zijn de partners en zij hebben ons het gevoel gegeven ons thuis te voelen in dit prachtige land vol met geschiedenis, cultuur en gastvrijheid.