"Een reis om nooit te vergeten"
Een reis laat diepe indrukken bij de reizigers achter. Om deze indrukken te delen met het thuisfront, vrienden en andere betrokkenen volgen we deze reis naar Albanië.
Vandaag was het eindelijk zo ver, onze eerste dag in Albanië!
Om 06.30 vertrokken we met z’n allen vanaf de NoordhavenKerk naar Eindhoven Airport. Daar ontmoetten we Anne en Ewout van Kom over en Help. Naast wat kleine opstootjes (een te zware koffer en een half uur vertraging, wat beide fantastisch is opgelost door vrijwilligers), zaten we dan eindelijk in het vliegtuig. Rond 13.00 kwamen we aan in Tirana. We gingen meteen naar de parkeerplaats om ons busje en chauffeur te vinden die ons de rest van de reis gaan vergezellen. We hebben 5 uur door de prachtige bergen en dalen van Albanië en Kosovo naar het noorden gereden, uiteraard wel met een paar tussenstops. Daar aangekomen hebben we de partners van Kom over en Help ontmoet, van Dorcas Albania. Onder hun begeleiding zijn we naar een restaurant geweest waar we heerlijk hebben gegeten. Omdat je in Albanië niet water uit de kraan kan drinken, hebben we dat water ingeslagen en zijn we direct doorgegaan naar één van de projecten van Dorcas Albania.
Dorcas Albania heeft “social housing” opgericht voor arme gezinnen die door moeilijke omstandigheden moeilijk zichzelf en hun gezin kunnen onderhouden. We mochten voedselpakketten aan hun uitdelen en zien waar zij wonen. We hebben gehoord over hun familie, echtgenoten, ouders of kinderen die zijn overleden of waar om andere redenen, geen contact meer mee is. De leefomstandigheden zijn erg heftig. Zo is er een alleenstaande moeder die met haar 7 kinderen in een kleine ruimte leeft (ongeveer 3x4m) waar ze moeten slapen op de grond. Desondanks werden we met liefde en warmte ontvangen en ook mochten we zien hoe groot het geloof van sommige bewoners is. Dankzij Dorcas Albania vinden de bewoners manieren om te overleven en het was mooi om te zien hoe God door hen werkt.
Bij terugkomst bij het hotel hebben we een dagafsluiting gehad en God gedankt voor de veilige reis.
Vandaag begon onze dag om 08.00. We hebben van een heerlijk ontbijt genoten op het overdekte terras van het hotel. Na het ontbijt, gingen we samen met de Dorcas partners naar een nieuw project dat zij binnenkort openen: een ruimte die ouderen de mogelijkheid bied om samen te komen en elkaar te ontmoeten. We hebben met de ouderen domino gespeeld en we zijn naar de supermarkt geweest om inkopen te doen.
We gingen verder met de bus de bergen in, waar we de bus achterlieten om naar een kerkje boven in de bergen te lopen. Ons werd verteld dat het 30 minuten lopen zou zijn, maar zoals Anne ons al probeert in te stampen is de Albanese tijd niet hetzelfde als de Nederlandse tijd. Toen we (minstens) 1 uur later aankwamen bij het kerkje, waren we allemaal onder de indruk van de prachtige omgeving, maar we waren ook allemaal bezweet en buiten adem. Het was een Katholieke kerkdienst, waar we zelf onze inbreng mochten brengen door 2 Nederlandse liederen te zingen. Na afloop deelden we onze cadeautjes uit aan de kinderen en er ging een zak drop rond, die helaas flink wat vieze gezichten opleverde.
Eenmaal terug bij de bus laadden we onze bagage over naar de auto’s en namen we plaats in de trucks en hun koffebakken. Hierna volgde een prachtige tocht door de bergen, die voor sommige oncomfortabel en gevaarlijk was, maar voor iedereen een tocht om nooit te vergeten. We reden steeds hoger de bergen in, tot we rond 16.30 bij een huisje aankwamen met een ongelooflijke omgeving. We kregen gerechten die allemaal gemaakt waren met producten die de bewoners van het huisje zelf hadden verbouwd. Een deel van de groep ging vervolgens schapen scheren, terwijl de andere helft het onkruid uit de moestuin haalde. De auto’s gingen daarna met onze bagage naar het volgende hotel terwijl wij op de voet door de bergen werden geleid. We moesten goed kijken waar we onze voeten neerzetten, want we volgden grotendeels geen pad. Halverwege de hike werden we weer opgehaald door de trucks, waar we weer achter in de kofferbakken naar het hotel werden gebracht. Daar hebben de meesten een duik genomen in het zwembad, hebben we rond 21.00 heerlijk gegeten en we hebben daarna nog spelletjes gedaan.
Hoewel een paar mensen de dag met een duik in het zwembad begonnen, startten we de dag om 08.15 gezamenlijk op het terras om de bidden en te zingen over kleine momenten van hoop. Het ontbijt stond om 08.30 klaar en we moesten om 09.30 weer buiten staan met koffers en al. We gingen opnieuw met de trucks naar de volgende bestemming, waar we eenmaal aangekomen onze koffers en onszelf inlaadden in de bus. Vanaf die plek reden we, nog steeds vergezeld met de mensen van Dorcas Albania, nog verder de berg af, tot we aankwamen bij een plek bij een prachtige rivier, omgeven door de bergen. Na een lange stop, waarin we afscheid namen van de mensen van Dorcas en waarin we een hoop foto’s maakten, reden we rond 13.00 met de bus op de pont. Samen met veel andere toeristen genoten we van een 2,5 uur lange boottocht tussen de bergen door. Meteen daarna volgde een lange busrit terug naar Tirana, de hoofdstad van Albanië. Onderweg stopten we onder andere bij een marktje, waar Ewout een grote watermeloen kocht en ter plekke in stukken sneed. Dat we met z’n allen daar naast de weg die watermeloen aan het eten waren, gaat zeker een speciale herinnering zijn.
We kwamen rond 19.30 aan in Tirana. Na ons opgefrist te hebben in het hotel, liepen we door de stad naar een restaurant, waar we andere partners van Kom over Help ontmoetten, vertegenwoordigers van Teen Challenge. Hoewel de verandering van de rustige bergen naar de drukke stad erg wennen was, was de sfeer in de binnenstad erg gezellig. Na afloop liepen we terug naar het hotel, sluiten we de dag gezamenlijk af en gingen we naar bed. Ondanks dat deze dag voornamelijk bestond uit reizen, hebben we ontzettend genoten van de omgevingen en elkaar!
Na een gezamenlijke dagstart en ontbijt, kregen we een tour van Tirana door één van de medewerkers van Teen Challenge. We hebben verschillende delen van de stad gezien, waaronder ook een katholieke kerk en een orthodoxe kerk. Vervolgens kregen we wat vrije tijd om souvenirs te kopen op de bazaar. Om precies 11.00 vertrokken we met de bus naar de centra van Teen Challenge.
Teen Challenge heeft twee centra voor ‘studenten’ die een programma volgen om van hun verslavingen af te komen. Onze groep splitste op, de ene helft naar het centrum voor studenten aan het begin van hun traject, de andere helft naar het centrum voor studenten aan het eind van hun traject. Zo’n progamma duurt 1 jaar en draait allemaal rond discipline en bovenal het geloof. Bij aankomst hebben we aanbiddingsliederen gezongen en veel getuigenissen van de verslaafden mogen horen. Ik denk dat ik namens de hele groep spreek als ik zeg dat hun getuigenissen heel mooi en inspirerend waren.
Na een heerlijke (en veel te grote) lunch gegeten te hebben, die de studenten hadden gemaakt, herenigden de twee helfden van onze groep, en reden we naar een rivier waar we konden zwemmen. Het water was heerlijk en er waren rotsen die perfect waren om vanaf te springen, dus daar is volop gebruik van gemaakt.
Aan het einde van de middag keerden we weer terug naar de bus, en reden we naar een plek waar we samen met studenten van Teen Challenge ons inzetten op het land. Ondanks dat het eigenlijk te warm was om fysiek werk te verichten, voelde het goed om te helpen en echt iets voor hen te kunnen doen.
Hierna keerden we met z’n allen terug naar één van de centra, waar we opnieuw een heerlijke maaltijd voorgeschoteld kregen en waarna we een potje Nederland vs Albanië volleybalden. Rond 22.00 kwamen we terug bij het hotel, sluitten we de dag gezamenlijk af en maakte we ons klaar voor bed.
Zoals voorgaande dagen begonnen we vandaag weer om 08.00. Rond 09.00 vertrokken we met de bus naar de Roma gemeenschap van Tirana, onder begeleiding van Teen Challenge. Zij wonen in een soort krottenwijken, onder slechte omstandigheden. We gingen in kleine groepjes op bezoek bij verschillende mensen en gezinnen. We kregen heftige, maar ook mooie verhalen te horen. Zo was er een moeder van 6 die in een kleine ruimte wonen op het terrein van iemand anders. De vader is alcoholist en er is sprake van huiselijk geweld. Overdag neemt de moeder haar kinderen mee naar buiten om te bedelen, omdat het niet veilig is om hen alleen thuis te laten. Het is gebruikelijk bij de Roma om hun dochters uit te huwelijken als ze een jaar of 12 zijn. Het was mooi om te horen dat de moeder, die zelf op haar zestiende is getrouwd, haar 5 dochters daar zo veel mogelijk voor wil beschermen en het onderwijs van haar kinder op nummer één zet. Zo hebben we nog meer verhalen gehoord en woonomstandigheden gezien. Bij elk gezin hebben we voor hen gebeden en we konden zien hoeveel dat voor hun betekende.
Daarna vertrokken we weer naar het centrum van Teen Challenge. Daar mochten we een ceremonie meemaken voor studenten die bepaalde fases van hun programma hadden gehaald. Ook wij kregen een persoonlijk certificaat voor de twee dagen dat we daar waren. Hierna volgde weer een (grote) lunch en nog een volleybal wedstrijd. Om 15.00 namen we afscheid van Teen Challenge en Ewout, omdat hij wat eerder terug naar Nederland moest. De busrit naar onze nieuwe bestemming, Korca, was 3 uur. Eenmaal aangekomen, brachten we onze koffers naar onze slaapplekken. Deze keer slapen we twee nachten in een huis met drie verdiepingen. De meiden, de jongens en de leiding hebben allemaal een eigen verdieping. We liepen vanuit het huis naar een heerlijk Italiaans restaurant. Tijdens de wandeling was de algemene conclusie dat Korca overduidelijk veel mooier is dan Tirana, dus we hebben volop genoten van de schattige kleine straatjes en de gezelligheid. Na wat boodschappen gedaan te hebben voor het ontbijt van morgen, keerden we terug naar het huis en sluitten we de dag af met een Bijbelstudie.
Na de dagopening en het ontbijt gingen we vandaag onder begeleiding van Prison Fellowship, een partner van Kom over en Help, naar een huis van een gezin waarvan de vader net 6 maanden uit de gevangenis is. Het gezin heeft 8 kinderen en wonen in een klein, vervallen huis, waar wij de muren gingen verven. Bij aankomst was het voor ons allemaal wel even slikken: overal lag afval, zaten vliegen en vlooien, er zat schimmel op de muren en er hing een verschrikkelijke geur. Maar nadat we ons er mentaal overheen hadden gezet, gingen we met z’n allen hard werken. Ondanks een paar opstootjes en wat gemopper, was het huis toch opgeknapt, en het was duidelijk dat de vrouw des huize erg blij ermee was. Voor ons voelde het wel een beetje als een pleister op een botbreuk, maar we leren om het te zien als een sprankeltje hoop brengen naar dit gezin. Helaas vond er wel een incident plaats met een zwerfhond, waarna iemand van de groep voor de zekerheid een prik moest halen bij het ziekenhuis, maar we zijn dankbaar dat het goed is afgelopen.
Hierna reden we met de bus naar een lunchplek, waar we weer een (inmiddels genruikelijke) lunch kregen van worstjes, tomaat en komkommer. Vanuit daar kregen we de vrijheid om Korçë voor onszelf te ontdekken, maar helaas waren er weinig leuke winkeltjes te vinden. Vandaar dat de helft van onze groep uiteindelijk op een terrasje eindigde.
Rond 16.30 vertrokken we naar een school, die in verband staat met de kerk. We hadden thuis wat leuke spelletjes voorbereid en een hoop cadeautjes gekocht. De rest van de middag en begin van de avond hebben we de kinderen daar geschminkt, spelletjes met hen gespeeld en cadeautjes uitgedeeld. Hoewel de meesten van ons er aanvankelijk geen energie ervoor hadden, was het voor iedereen een ontzettend leuke middag. Zowel de kinderen als onze groepsleden waren harstikke fanatiek en stopte er alles in wat ze hadden.
Na het opruimen van het terrein vertrokken we naar een restaurantje in het centrum van Korçë voor het avondeten. Na nog een ijsje gehaald te hebben, vertrokken we terug naar ons huis. Na een dagsluiting over het thema ‘verslaving’ en een gezellige spelletjesavond, is het nu weer tijd om naar bed te gaan, zodat we morgen uitgerust aan onze laatste dag kunnen beginnen!
Volg kom over en help op social media
